เปรียบเทียบราคาและสารอาหารบนฐาน 100 g เดียวกัน

ราคาหน้าชั้นที่ต่ำกว่าไม่ได้หมายถึงราคาที่ต่ำกว่าสำหรับอาหารปริมาณเท่ากันเสมอไป ตารางช่วยซื้อของที่มีประโยชน์สามารถวางราคาต่อ 100 g ไว้ข้างปริมาณสารอาหารต่อ 100 g โดยยังแยกสองมาตรวัดนี้ออกจากกัน

ฐานน้ำหนักร่วมนี้อิงโครงสร้างการเปรียบเทียบในกฎการแสดงข้อมูลโภชนาการของสหภาพยุโรป การคำนวณราคาด้านล่างเป็นตัวอย่างสมมติที่สร้างขึ้นสำหรับบทความ ไม่ใช่ข้อเสนอขายปลีกที่สำรวจพบจริง

คำนวณสองคอลัมน์อย่างเป็นอิสระ

สมมติว่าบรรจุภัณฑ์ A หนัก 250 g ราคา $3.00 และระบุโปรตีน 12 g ต่อ 100 g บรรจุภัณฑ์ B หนัก 400 g ราคา $4.00 และระบุโปรตีน 10 g ต่อ 100 g

สำหรับราคาต่อ 100 g ให้นำราคาหารด้วยน้ำหนักสุทธิของอาหารแล้วคูณด้วย 100 A มีราคา $3.00 ÷ 250 × 100 = $1.20 ต่อ 100 g ส่วน B มีราคา $4.00 ÷ 400 × 100 = $1.00 ต่อ 100 g

B มีราคาที่จ่าย ณ จุดชำระเงินสูงกว่า แต่มีราคาต่ำกว่าเมื่อเทียบน้ำหนักเท่ากัน A มีความเข้มข้นของโปรตีนสูงกว่าในตัวอย่างนี้ ไม่จำเป็นต้องยุบข้อสังเกตที่แยกกันเหล่านี้ให้เหลือผู้ชนะโดยรวมเพียงรายเดียว

กำหนดว่าราคารวมอะไรบ้าง

ใช้ราคาที่คุณจะจ่ายจริง รวมถึงค่าธรรมเนียมที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ซึ่งปันส่วนด้วยวิธีที่สอดคล้องกัน ไม่ควรนำข้อเสนอเฉพาะสมาชิกไปเทียบกับราคาปกติ เว้นแต่คุณจะใช้สิทธิสมาชิกนั้นได้ เก็บข้อมูลสกุลเงิน ผู้ค้าปลีก และวันที่ไว้พร้อมราคาที่สังเกตจริง

ใช้ปริมาณส่วนที่รับประทานได้ซึ่งเกี่ยวข้องด้วย หากบรรจุภัณฑ์มีของเหลวที่คุณเททิ้ง การเทียบน้ำหนักสุทธิทั้งหมดกับน้ำหนักหลังสะเด็ดน้ำของอีกผลิตภัณฑ์จะทำให้ตัวหารชวนเข้าใจผิด กำหนดฐานปริมาณให้สอดคล้องกันก่อนคำนวณความคุ้มค่า

เพิ่มปริมาณที่ตั้งใจรับประทานหากมีประโยชน์

สำหรับอาหาร 50 g ส่วนของ A คิดเป็นมูลค่าอาหาร $0.60 และโปรตีน 6 g ส่วน B คิดเป็น $0.50 และ 5 g นี่เป็นการปันส่วนตามสัดส่วน ไม่จำเป็นต้องเป็นเงินที่ต้องจ่ายจริง ณ จุดชำระเงิน

อาหารที่เหลือทิ้ง การเก็บรักษา การเตรียม และความชอบ อาจมีผลต่อการตัดสินใจซื้อในทางปฏิบัติ ตารางทำให้เห็นสมมติฐานด้านราคาและสารอาหาร โดยไม่ได้อ้างว่าอัตราส่วนเดียววัดคุณค่าได้ทุกรูปแบบ