คำนวณค่าของเครื่องดื่มเข้มข้นหลังเติมน้ำ

การเจือจางเปลี่ยนปริมาณสารอาหารในเครื่องดื่มแต่ละมิลลิลิตร แต่การเจือจางเพียงอย่างเดียวไม่ได้เปลี่ยนปริมาณที่มาจากเครื่องดื่มเข้มข้นที่ใช้ แยกยอดรวมของส่วนผสมทั้งชุดออกจากความเข้มข้นของส่วนผสมนั้น

กฎระเบียบข้อมูลอาหารของสหภาพยุโรป อนุญาตให้แสดงข้อมูลอาหารหลังเตรียมเมื่ออธิบายการเตรียมไว้อย่างเหมาะสม ก่อนแปลงค่าอีกครั้ง ให้ตรวจว่าตารางของเครื่องดื่มเข้มข้นระบุค่าหลังเจือจางไว้แล้วหรือไม่

ใช้ปริมาตรสุดท้ายแทนการเดาจากขวด

สมมติว่าเครื่องดื่มเข้มข้นตัวอย่างมีน้ำตาล 60 g ต่อ 100 ml คุณตวงเครื่องดื่มเข้มข้น 25 ml แล้วผสมน้ำจนมีปริมาตรสุดท้าย 250 ml สมมติว่าน้ำไม่เพิ่มสารอาหารที่กำลังคำนวณ และถ่ายเครื่องดื่มเข้มข้นลงในส่วนผสมครบทั้งหมด

เครื่องดื่มเข้มข้นให้น้ำตาล 60 × 25 ÷ 100 = 15 g ค่านี้ยังเป็นยอดรวมโดยประมาณของส่วนผสมทั้งชุด สำหรับเครื่องดื่มที่ผสมเสร็จ 100 ml ปริมาณคือ 15 ÷ 250 × 100 = 6 g

ดังนั้นแก้วขนาด 150 ml ที่เทจากส่วนผสมซึ่งคนเข้ากันดีจะมีน้ำตาล 6 × 150 ÷ 100 = 9 g อีก 100 ml มี 6 g เมื่อนำปริมาณของทั้งสองส่วนมาบวกกัน จะได้ยอดรวมเดิมของส่วนผสมที่ 15 g

แยกแยะคำแนะนำผสมสองแบบ

“เติมน้ำให้ได้ 250 ml” ระบุปริมาตรสุดท้าย ส่วน “เติมน้ำ 250 ml” ระบุเฉพาะน้ำที่เติม ทั้งสองเป็นคำแนะนำต่างกัน ในแบบที่สอง ข้อความเพียงอย่างเดียวยังไม่ได้กำหนดปริมาตรที่ผสมเสร็จ และการนำ 250 ml กลับมาใช้เป็นตัวหารสุดท้ายโดยทันทีจะผิด

วัดส่วนผสมสุดท้ายหรือใช้ปริมาณที่ได้หลังผสมตามที่ผู้ผลิตระบุ อย่าคิดว่าอัตราส่วนเจือจางมีความหมายเหมือนกันทุกผลิตภัณฑ์ บางผลิตภัณฑ์อธิบายสัดส่วนเครื่องดื่มเข้มข้นต่อน้ำ ขณะที่บางผลิตภัณฑ์อธิบายปริมาณหนึ่งหน่วยหลังผสม

ถ้าเครื่องดื่มเข้มข้นขึ้นจะเป็นอย่างไร

หากเครื่องดื่มเข้มข้น 25 ml เท่าเดิมทำให้ได้เครื่องดื่มสุดท้ายเพียง 200 ml ยอดรวมยังเป็น 15 g แต่ความเข้มข้นกลายเป็น 7.5 g ต่อ 100 ml แก้วขนาด 150 ml จะมี 11.25 g การเปลี่ยนแปลงเกิดจากปริมาตรสุดท้ายที่น้อยลง ไม่ใช่ส่วนประกอบที่เพิ่มขึ้น

บันทึกปริมาณเครื่องดื่มเข้มข้น ปริมาตรสุดท้าย และปริมาตรที่เทไว้ด้วยกัน เพื่อให้คำนวณค่าประมาณซ้ำได้ และไม่เข้าใจผิดว่าค่าของเครื่องดื่มที่ผสมแล้วเป็นค่าของเครื่องดื่มเข้มข้นในการเปรียบเทียบภายหลัง