Określenia pełnoziarniste: odróżnij składnik od procentowego udziału w produkcie
Przeczytaj dokładny opis zboża i ustal, jakiego mianownika rzeczywiście używa deklaracja dotycząca pełnego ziarna.
Opakowanie może wymieniać składnik pełnoziarnisty, nie podając, jaki procent całej żywności stanowi pełne ziarno. Aby odczytać to uważnie, oddziel brzmienie nazwy składnika od każdej ilościowej deklaracji dotyczącej produktu.
Używaj definicji z jasno określonym statusem
Projekt wytycznych FDA dotyczących deklaracji pełnego ziarna na etykietach opisuje pełne ziarno jako zachowujące otręby, zarodek i bielmo w ich względnych proporcjach. Dokument jest wyraźnie niewiążącym projektem wytycznych; nie należy przedstawiać go jako ostatecznej reguły ustalającej wszystkie obecne wymagania etykietowania.
W praktycznym odczycie zachowuj pełną nazwę składnika zbożowego. „Mąka pszenna pełnoziarnista” i „mąka pszenna” to różne wydrukowane określenia. Nie usuwaj słowa „pełnoziarnista” i nie dodawaj go do nazwy, w której go nie ma, dlatego że opakowanie jest brązowe, przedstawia zboża lub ma rustykalną nazwę produktu.
Ustal mianownik deklaracji
Rozważ dwie wymyślone deklaracje: „wyprodukowano z pełnoziarnistej pszenicy” i „wszystkie składniki zbożowe są pełnoziarniste”. Pierwsza wskazuje rodzaj składnika. Druga, jeśli rzeczywiście jest wydrukowana i uzasadniona, odnosi się do składników zbożowych. Żadne z tych sformułowań samo w sobie nie mówi, że każdy gram całej żywności jest zbożem; mogą występować inne składniki.
Osobny procent wymaga osobnego uważnego odczytu. Zapytaj, czy odnosi się do całego produktu, mieszanki mąk, składników zbożowych czy innej wyraźnie wskazanej podstawy. Zachowaj tę podstawę razem z procentem zamiast zapisywać samą liczbę.
Sporządź użyteczną notatkę porównawczą
- Przepisz każdy składnik zbożowy dokładnie tak, jak go wydrukowano.
- Zachowaj każdą deklarację pełnoziarnistości jako osobne zdanie.
- Zapisuj deklarowaną ilość tylko z jej mianownikiem.
- Pozostaw procent całego produktu jako niedostępny, gdy nie został ujawniony.
Taka notatka pozwala porównywać to, co każde opakowanie faktycznie komunikuje. Nie szereguje żywności według koloru, nie traktuje liczenia widocznych nasion jak pomiaru i nie przelicza pozycji składnika na dokładny procent.
Jeśli konkretna deklaracja pozostaje niejasna, szukaj aktualnych informacji o produkcie, które bezpośrednio odpowiadają na pytanie o mianownik. W przypadku ilości składników odżywczych, takich jak błonnik, korzystaj z deklaracji odżywczej zamiast obliczać je z określenia „pełne ziarno”. Tożsamość składnika, deklaracje składu produktu i ilości składników odżywczych są powiązane, ale wymagają innych dowodów.