Dodaj dwa pakowane produkty bez uśredniania ich etykiet
Przelicz każdy składnik na użytą ilość, a następnie zsumuj ilości tego samego składnika odżywczego w mieszanej przekąsce.
Aby oszacować przekąskę z dwóch pakowanych produktów, oblicz każdą porcję oddzielnie i dodaj odpowiadające sobie ilości składników odżywczych. Uśrednianie obu etykiet jest zwykle błędne, bo użyte ilości mogą się różnić.
Przewodnik FDA po etykietach wyjaśnia przeliczanie wartości odżywczych wraz z porcjami. Ten autorski przykład stosuje tę samą arytmetykę do dwóch fikcyjnych składników, nie twierdząc, że odtwarza sprawdzony przepis.
Utwórz tabelę wkładu składników
Załóżmy, że składnik A podaje 6 g białka w porcji 30 g. Używasz 15 g, czyli pół porcji, więc wnosi 3 g białka. Składnik B podaje 3 g białka w porcji 40 g. Używasz 60 g, czyli 1.5 porcji, więc wnosi 4.5 g.
| Składnik | Użyta ilość | Mnożnik porcji | Wniesione białko |
|---|---|---|---|
| A | 15 g | 0.5 | 3 g |
| B | 60 g | 1.5 | 4.5 g |
| Mieszanina | 75 g | Nie dotyczy | 7.5 g |
Łącznie jest to 7.5 g białka w 75 g mieszaniny, pod warunkiem zachowania całości zważonych ilości. Średnia pierwotnych liczb białka, sześć i trzy, dałaby 4.5, ale nie opisywałaby określonej ilości tej przekąski.
Oblicz stężenie w mieszaninie dopiero po sumowaniu
Podziel sumę białka przez łączną masę: 7.5 ÷ 75 × 100 = 10 g białka na 100 g. Stężenia składników to 20 g na 100 g dla A i 7.5 g na 100 g dla B. Ich zwykła średnia, 13.75 g, byłaby niewłaściwa, ponieważ B wnosi czterokrotnie większą masę żywności.
Dla porcji 25 g jednorodna mieszanina dałaby 7.5 × 25 ÷ 75 = 2.5 g białka. Garść złożona głównie z A może dać inny wynik, więc równomierne wymieszanie jest wyraźnym założeniem.
Zachowaj możliwość edycji przepisu
Przechowuj każdą oryginalną etykietę i faktyczną użytą ilość w osobnym wierszu. Po zmianie składnika lub porcji przelicz ten wiersz przed aktualizacją sumy. Nie zmieniaj bezpośrednio sumy mieszaniny, bo ukrywa to źródło zmiany.
W całym obliczeniu używaj tego samego nazwanego składnika odżywczego i jednostki. Brakujące informacje muszą pozostać brakujące; nieobecna wartość nie jest prawidłowym wkładem równym zero.