Oszacuj trzy porcje potrawy na podstawie etykiet trzech składników
Oblicz możliwą do prześledzenia sumę składników odżywczych i rozdziel ją według rzeczywistych mas porcji, zamiast zakładać równe miski.
Suma dla przepisu zaczyna się od dodanych ilości, a nie od planowanej liczby osób. Najpierw dodaj szacowany wkład każdego składnika w ilość składnika odżywczego. Następnie sprawdź, czy gotową mieszankę rzeczywiście podzielono na równe porcje.
Artykuł 31 unijnego rozporządzenia o informowaniu o żywności uznaje obliczenia na podstawie wartości składników za jedną z podstaw deklarowanych wartości średnich. Ten kuchenny arkusz jest nieformalnym, hipotetycznym oszacowaniem, a nie metodą certyfikacji etykiety handlowej.
Oblicz trzy wiersze składników
Załóżmy, że mieszanka bez gotowania zawiera 150 g A, 90 g B i 60 g C. Ich fikcyjne deklaracje białka wynoszą odpowiednio 4 g, 10 g i 5 g na 100 g.
- A dostarcza 4 × 150 ÷ 100 = 6 g białka.
- B dostarcza 10 × 90 ÷ 100 = 9 g białka.
- C dostarcza 5 × 60 ÷ 100 = 3 g białka.
Mieszanka waży 300 g i zawiera szacunkowo 18 g białka. Jeśli wszystkie składniki zostają zachowane i równomiernie rozłożone, obliczone stężenie wynosi 6 g białka na 100 g.
Odróżnij planowane porcje od zważonych
Podział na trzy równe porcje po 100 g daje po 6 g białka. Jeśli jednak zawartość misek waży faktycznie 80 g, 100 g i 120 g, szacunki wynoszą 4,8 g, 6 g i 7,2 g. Ich suma nadal wynosi 18 g dla całej potrawy.
Samo podzielenie przez trzy ukryłoby tę różnicę. Ważenie pozwala dokładniej przypisać udział, choć nadal zakłada dostatecznie równomierne wymieszanie składników.
Uwzględnij zmiany przed ponownym przeliczeniem
Jeśli dodatek trafia tylko do jednej miski, oblicz go oddzielnie i przypisz jego wkład tej misce. Jeśli czwarty składnik trafia do całej mieszanki, najpierw zaktualizuj masę całkowitą i sumę składnika odżywczego, a potem ponownie oblicz porcje.
Ten prosty przykład nie obejmuje strat podczas gotowania, odlanego płynu ani niezważonych pozostałości. Przy gotowanej potrawie pomiar masy końcowej może być przydatny, ale sam nie ujawnia składników odżywczych utraconych z odrzuconym materiałem.
Zachowaj razem źródła z opakowań, masy składników, założenia dotyczące przygotowania i końcowe masy porcji. Odtwarzalny arkusz powinien pozwolić innej osobie prześledzić każde dodawanie. Nie powinien deklarować dokładnej ilości w pojedynczej porcji, jeśli nie zmierzono mieszanki lub resztek.