เปรียบเทียบจุลสารอาหารโดยไม่สับสนระหว่าง mcg กับ mg

ตัวย่อหน่วยเล็ก ๆ อาจสร้างความผิดพลาดทางตัวเลขได้มาก หนึ่งมิลลิกรัมเท่ากับ 1 000 ไมโครกรัม ไมโครกรัมอาจเขียนเป็น mcg หรือใช้สัญลักษณ์ μg ให้ถือว่าตัวย่อเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของปริมาณ ไม่ใช่ข้อความเสริมที่ลบออกจากตารางคำนวณได้

ตารางอ้างอิงสารอาหารของ FDA สหรัฐฯ ใช้ทั้งมิลลิกรัมและไมโครกรัม ตารางนี้ให้บริบทเกี่ยวกับหน่วย ส่วนค่าที่แต่งขึ้นด้านล่างเป็นเพียงแบบฝึกเปรียบเทียบ ไม่ได้แนะนำขนาดรับประทานหรือผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร

เริ่มจากสารอาหารและหน่วยบริโภคที่ตรงกัน

สมมติว่าข้อมูลอาหารสมมติสองรายการอธิบายจุลสารอาหารชนิดเดียวกันต่อ 100 g รายการ A ระบุ 30 mcg รายการ B ระบุ 0.045 mg หากต้องการเปรียบเทียบในหน่วยไมโครกรัม ให้คูณ B ด้วย 1 000: 0.045 mg เท่ากับ 45 mcg ดังนั้นในตัวอย่างนี้ B มีมากกว่า 15 mcg ต่อ 100 g

เพื่อตรวจผลในหน่วยมิลลิกรัม ให้หาร A ด้วย 1 000: 30 mcg จะเป็น 0.030 mg นำ 0.030 ไปลบจาก 0.045 ได้ 0.015 mg ซึ่งเป็นผลต่างเดียวกับ 15 mcg

นำขนาดหน่วยบริโภคมาใช้หลังจากจัดหน่วยวัดให้ถูกต้องแล้ว

สำหรับหน่วยบริโภคของ A ขนาด 60 g ปริมาณที่คำนวณได้คือ 30 × 0.60 = 18 mcg สำหรับหน่วยบริโภคของ B ขนาด 80 g คือ 45 × 0.80 = 36 mcg ขนาดหน่วยบริโภคที่เลือกแตกต่างกัน ปริมาณเหล่านี้จึงตอบคำถามที่ต่างจากการเปรียบเทียบโดยใช้น้ำหนักเท่ากัน

แยกคอลัมน์น้ำหนักหน่วยบริโภคไว้ต่างหาก หากไม่มีคอลัมน์นี้ ผู้ตรวจตารางอาจเข้าใจผิดว่าความเข้มข้นของ B เป็นสองเท่าของ A อัตราส่วนความเข้มข้นคือ 45 ÷ 30 = 1.5 ส่วนหน่วยบริโภคที่เลือกเป็นสิ่งที่ทำให้ปริมาณต่างกันสองเท่า

อย่าเดาการแปลงหน่วยทางชีวภาพที่ไม่คุ้นเคย

ค่าที่ระบุเป็น IU ไม่ได้เปลี่ยนแทนกันกับ mg หรือ mcg ได้โดยอัตโนมัติด้วยกฎหนึ่งพันเท่าเดียวกัน เช่นเดียวกัน ชื่อสารอาหารที่ตามด้วยคำแสดงความเทียบเท่าอาจต้องใช้นิยามเฉพาะของสารอาหารนั้น หากข้อมูลทั้งสองใช้รูปแบบสารหรือหลักเกณฑ์การรายงานต่างกัน ให้หยุดและตรวจสอบก่อนว่าเปรียบเทียบกันได้หรือไม่

เมื่อส่งออกผลเปรียบเทียบ ให้เขียนชื่อเต็มของทั้งหน่วยเดิมและหน่วยที่แปลงแล้วอย่างน้อยหนึ่งครั้ง ตรวจตัวคั่นทศนิยมในข้อมูลที่นำเข้า และอย่าปัดค่ามิลลิกรัมเล็ก ๆ ให้เป็นศูนย์ กระบวนการนี้เปรียบเทียบปริมาณที่รายงาน ไม่ได้ตัดสินว่าผลิตภัณฑ์ใดเหมาะกับความต้องการทางการแพทย์ของบุคคลหรือไม่