สารควบคุมความเป็นกรด: เก็บทั้งประเภทและชื่อสารไว้ด้วยกัน

“สารควบคุมความเป็นกรด” เป็นชื่อหน้าที่ ส่วนคำหรือรหัสที่ตามมาระบุสารที่ใช้ ทั้งสองส่วนควรอยู่ด้วยกัน การเก็บเพียงประเภททำให้รายละเอียดที่มีประโยชน์หายไป ส่วนการเก็บเฉพาะชื่อสารอาจบดบังหน้าที่ที่ผู้ผลิตระบุไว้จริง

เข้าใจขอบเขตของคำนี้

คำนิยามของสหภาพยุโรปเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนหรือควบคุมความเป็นกรดหรือด่าง ดูภาคผนวก I ของ กฎระเบียบ (EC) เลขที่ 1333/2008 ตารางส่วนประกอบของ FDA ก็จัดกลุ่มสารที่ใช้ควบคุม pH และเพิ่มความเป็นกรดในลักษณะเดียวกัน ดู ตัวอย่างหน้าที่จาก FDA

ทั้งชื่อประเภทและชื่อทางเคมีไม่ใช่ค่าตัวเลขจากการวัด pH การที่บรรจุภัณฑ์ระบุสารควบคุมความเป็นกรด ไม่ได้บอกค่าความเป็นกรดที่วัดได้ของอาหารสำเร็จรูปด้วยข้อเท็จจริงนี้เพียงอย่างเดียว อย่ากรอกช่อง pH จากคำอธิบายในพจนานุกรมหรือจากรสชาติที่คาดว่าจะเป็น

คัดลอกข้อความให้ตรงก่อนย่อ

ลองดูตัวอย่างสมมติ “สารควบคุมความเป็นกรด: กรดซิตริก” บันทึกของคุณอาจมีข้อความตรงตามต้นฉบับในคอลัมน์หนึ่ง มี “สารควบคุมความเป็นกรด” ในคอลัมน์หน้าที่ และ “กรดซิตริก” ในคอลัมน์สาร เก็บข้อความเดิมไว้แม้จะใช้รูปสะกดมาตรฐานเพิ่มเติมเพื่อค้นหาด้วยก็ตาม

หากบรรจุภัณฑ์ใช้หมายเลข E แทน ให้เก็บตัวเลขทุกตัวและส่วนต่อท้าย ค้นหารหัสเต็มในข้อมูลทางการของตลาดที่เกี่ยวข้อง อย่าแทนอักขระที่อ่านไม่ออกด้วยชื่อวัตถุเจือปนที่คุ้นเคยที่สุด การระบุชนิดที่ไม่แน่นอนควรคงไว้ว่าไม่แน่นอน จนกว่าบรรจุภัณฑ์หรือแหล่งข้อมูลผลิตภัณฑ์ที่เชื่อถือได้อีกแห่งจะช่วยยืนยัน

ถามสิ่งที่ฉลากตอบได้

รายการส่วนประกอบอาจช่วยบอกว่าส่วนประกอบใดถูกระบุและหน้าที่ใดถูกกล่าวถึง แต่ไม่สามารถยืนยันว่าอาหารมีผลไม้ชนิดหนึ่ง บอกปริมาณที่ใช้ หรือให้การประเมินโภชนาการอย่างครบถ้วนได้ คำถามเหล่านั้นต้องมีหลักฐานของตนเอง

เมื่อเปรียบเทียบสองผลิตภัณฑ์ ให้บันทึกประเภทอาหารและสภาพการเตรียมด้วย ส่วนผสมเครื่องดื่มเข้มข้นกับเครื่องดื่มพร้อมดื่มไม่ได้เปรียบเทียบกันได้โดยตรงเพียงเพราะมีสารควบคุมความเป็นกรดชนิดเดียวกัน ใช้ค่าบนฉลากโภชนาการเพื่อเปรียบเทียบสารอาหาร และใช้คำแนะนำการเตรียมบนบรรจุภัณฑ์สำหรับการใช้งาน บันทึกส่วนประกอบควรอธิบายคำศัพท์โดยไม่ขยายไปสู่ข้อกล่าวอ้างที่ฉลากไม่รองรับ