Czytaj cukry jako część węglowodanów na etykiecie UE
Skorzystaj z przykładu dotyczącego UE, aby nie liczyć cukrów dwa razy i nie nazywać każdego pozostałego grama węglowodanów skrobią.
W unijnej tabeli wartości odżywczej wiersz cukrów opisuje składnik węglowodanów. Nie należy dodawać go do wartości węglowodanów jako kolejnej niezależnej sumy. Przeczytaj nazwy kategorii, zanim użyjesz liczb w przepisie lub porównaniu.
Unijne rozporządzenie w sprawie informacji o żywności definiuje cukry i węglowodany w załączniku I, a ich prezentację pokazuje w załączniku XV. Artykuł pozostaje w tych ramach UE, zamiast zakładać, że deklaracja węglowodanów ma identyczny zakres w każdym kraju.
Prześledź hipotetyczną etykietę
Wyobraź sobie produkt podający 30 g węglowodanów, w tym 8 g cukrów, na 100 g. Porcja 50 g ma szacunkowo 15 g węglowodanów, a w tej ilości 4 g cukrów. Dodanie 15 i 4 policzyłoby cukry podwójnie i błędnie wskazało 19 g węglowodanów.
Ta sama zależność dotyczy pierwotnej kolumny. Trzydzieści gramów to deklarowana suma węglowodanów; trzydzieści osiem nią nie jest. W arkuszu umieść cukry pod nagłówkiem jasno oznaczającym część składową, zamiast uwzględniać je w sumie wszystkich składników odżywczych.
Nie nadawaj reszcie nazwy bez dowodów
Odjęcie 8 od 30 daje resztę 22 g w przykładzie na 100 g. Samo odejmowanie nie ustala ilości 22 g skrobi. Znaczenie mogą mieć inne kategorie węglowodanów, w tym poliole, których etykieta może nie podawać ilościowo osobno.
Z tego samego powodu obliczonej reszty nie należy określać jako cukru naturalnie występującego ani cukru dodanego. Są to inne kwestie niż relacja między węglowodanami ogółem a wierszem cukrów.
Porównuj wyraźnie obie kategorie
Załóżmy, że drugi fikcyjny produkt deklaruje 25 g węglowodanów i 10 g cukrów na 100 g. Przy równej masie ma o 5 g mniej deklarowanych węglowodanów, ale o 2 g więcej cukrów. Żaden wiersz samodzielnie nie opisuje całego profilu odżywczego.
W porcji 40 g pierwszy produkt daje 12 g węglowodanów i 3,2 g cukrów. Drugi daje 10 g węglowodanów i 4 g cukrów. Rozdzielenie kategorii zachowuje tę różnicę przy zmianach porcji.
Importując zapis z USA lub innego rynku, zachowaj rynek pochodzenia i pełne nazwy składników odżywczych. Nie łącz automatycznie kategorii węglowodanów zdefiniowanych inaczej. To ćwiczenie czytania etykiet i arytmetyki; nie podaje docelowego spożycia węglowodanów ani wskazówek dotyczących postępowania w chorobie.