Oblicz pół porcji na podstawie ilości, którą rzeczywiście ważysz
Zachowaj oryginalną etykietę, szacując składniki odżywcze w odważonej połowie porcji, także przy nierównych kawałkach i resztkach.
Pół porcji to połowa podanej ilości, a niekoniecznie połowa sztuk widocznych w opakowaniu. Dwie sztuki mogą mieć różną masę, a torebka może zawierać kilka porcji. Zanim podzielisz wartości składników odżywczych, zapisz ilość odpowiadającą jednej porcji.
Poradnik amerykańskiej FDA dotyczący czytania etykiet wyjaśnia, jak ilości składników odżywczych zmieniają się wraz z liczbą spożytych porcji. Praktycznym zadaniem jest tu sporządzenie osobnego zapisu własnej porcji z zachowaniem etykiety źródłowej.
Zachowaj dwa wiersze w notatkach
Rozważ hipotetyczną etykietę krakersów: porcja 40 g, tłuszcz ogółem 6 g, białko 4 g i sód 240 mg. Postaw pusty talerz na wadze, wyzeruj ją i nałóż 20 g krakersów. Mnożnik porcji wynosi 20 ÷ 40 = 0,5.
| Pole | Oryginalna etykieta | Twoja porcja 20 g |
|---|---|---|
| Tłuszcz ogółem | 6 g na 40 g | 3 g |
| Białko | 4 g na 40 g | 2 g |
| Sód | 240 mg na 40 g | 120 mg |
Pomnóż ilości składników odżywczych przez 0,5, pozostawiając jednostki bez zmian. 240 mg podzielone przez dwa daje 120 mg, a nie 120 g. Oznacz drugi wiersz jako wynik obliczenia, aby później nie został pomylony z inną deklaracją porcji producenta.
Gdy połowa sztuk nie oznacza połowy porcji
Załóżmy, że cztery krakersy określono jako około 40 g, ale dwa wybrane przez ciebie ważą 23 g. Dla zmierzonej porcji mnożnik wynosi 23 ÷ 40 = 0,575. Odpowiadająca mu szacowana ilość sodu to 240 × 0,575 = 138 mg. Uznanie jej za dokładnie pół porcji dałoby zamiast tego 120 mg.
Różnica wynika z założenia dotyczącego porcji, a nie ze zmiany produktu. Jeśli nie masz wagi, możesz oszacować ilość na podstawie liczby sztuk, ale zaznacz, że to szacunek. Nie przedstawiaj oszacowanej masy sztuk jako wyników pomiaru.
Zapisz, ile zostało zjedzone
Jeśli odważysz 20 g i pozostawisz 5 g niezjedzone, dla spożytych 15 g użyjesz 15 ÷ 40, zakładając, że resztki mają porównywalny skład. Mieszanki przekąsek mogą nie spełniać tego założenia, gdy zostanie tylko jeden składnik.
Końcowy zapis powinien wskazywać, co zważono, co zjedzono i która wydrukowana porcja dostarczyła danych wejściowych. Dodatkowe miejsca po przecinku nie zamieniają zaokrąglonych informacji z opakowania w pomiar laboratoryjny.