เปรียบเทียบฉลากเก่ากับใหม่ก่อนสรุปว่าเปลี่ยนสูตร

ตัวเลขใหม่บนบรรจุภัณฑ์อาจสะท้อนหน่วยบริโภคที่เปลี่ยนไป รุ่นสินค้าที่ต่างกัน ข้อมูลที่ปรับปรุง หรือสูตรที่เปลี่ยน การเทียบฉลากสองฉบับที่มีวันที่เป็นจุดเริ่มต้นที่ดี แต่ตัวเลขเพียงอย่างเดียวไม่บอกสาเหตุ

คู่มืออ่านฉลากของ FDA อธิบายความสำคัญของข้อมูลหน่วยบริโภค ในบันทึกก่อนและหลัง ให้เก็บข้อมูลนี้ของทั้งสองรุ่นไว้ แทนการสมมติว่าหน่วยบริโภคไม่เปลี่ยน

สร้างบันทึกการเปรียบเทียบพร้อมวันที่

สำหรับภาพบรรจุภัณฑ์แต่ละภาพ ให้จดชื่อสินค้า รสชาติ ตลาด ขนาดบรรจุภัณฑ์ และวันที่ถ่าย เก็บภาพต้นฉบับไว้ หากผู้ผลิตระบุรุ่นหรือล็อต ให้เก็บด้วย อย่าเทียบภาพเก่าบนอินเทอร์เน็ตกับบรรจุภัณฑ์ปัจจุบันโดยไม่บันทึกว่าใช้หลักฐานจากต่างแหล่ง

สมมติฉลากเก่าที่แต่งขึ้นระบุโซเดียม 240 mg ต่อหน่วยบริโภค 40 g ส่วนฉลากใหม่ระบุ 180 mg ต่อ 30 g ทั้งคู่คำนวณได้เป็นโซเดียม 600 mg ต่อ 100 g ในตัวอย่างนี้ ค่าต่อหน่วยบริโภคใหม่ที่ลดลงอธิบายได้ทั้งหมดจากหน่วยบริโภคที่ระบุเล็กลง

แยกพิจารณาการเปลี่ยนความเข้มข้น

ทีนี้สมมติว่าฉลากใหม่กลับระบุ 150 mg ต่อ 30 g ความเข้มข้นที่คำนวณได้คือ 500 mg ต่อ 100 g เทียบกับเดิม 600 mg ค่าที่แสดงบ่งถึงการลดลง 100 mg ต่อ 100 g หรือประมาณ 16.7% เทียบกับค่าเดิม

สิ่งนี้รองรับข้อความเกี่ยวกับค่าที่ระบุทั้งสองชุด แต่เพียงเท่านี้ไม่พิสูจน์ว่ามีการนำส่วนประกอบเฉพาะออก หรือทุกบรรจุภัณฑ์บนชั้นวางใช้สูตรใหม่แล้ว

ตรวจสอบหลักฐานส่วนประกอบโดยไม่แต่งปริมาณ

อ่านรายการส่วนประกอบทั้งสองรายการให้ครบ และเก็บถ้อยคำตรงตามต้นฉบับในบันทึกเปรียบเทียบส่วนตัว ชื่อหรือลำดับที่เปลี่ยนไปอาจควรตรวจสอบ แต่ห้ามคำนวณเปอร์เซ็นต์ส่วนประกอบจากลำดับเพียงอย่างเดียว สอบถามผู้ผลิตเมื่อความสัมพันธ์ระหว่างบรรจุภัณฑ์สองรุ่นไม่ชัดเจน

ตรวจสอบคำแนะนำการเตรียมด้วย รวมถึงดูว่าตารางโภชนาการใดอธิบายอาหารหลังเตรียมหรือไม่ การเปลี่ยนนมที่สมมติใช้ การเจือจาง หรือสภาพหน่วยบริโภค อาจอธิบายค่าที่ระบุใหม่ได้โดยไม่ยืนยันว่าสินค้าตามที่ขายเปลี่ยนไป

ข้อสรุปอย่างระมัดระวังอาจเขียนว่า “บรรจุภัณฑ์ที่มีวันที่เหล่านี้ระบุความเข้มข้นโซเดียมต่างกันที่น้ำหนักเท่ากัน แต่ยังไม่ได้ยืนยันสาเหตุอย่างเป็นอิสระ” ซึ่งมีหลักฐานรองรับมากกว่าการนำตัวเลขที่ตัดมาสองค่ามายืนยันว่าเปลี่ยนสูตรแล้ว