Łącz zdjęcia składu i wartości odżywczej, gdy pola są oddzielone
Metoda dwóch zdjęć, która przypisuje brzmienie wykazu składników, ilości składników odżywczych i tożsamość opakowania do tego samego produktu.
Gdy wykaz składników znajduje się na jednej stronie opakowania, a tabela wartości odżywczej na innej, zapisz je jako dwa powiązane ujęcia tego samego artykułu. Połączenie tekstu w jedną nierozróżnioną notatkę utrudnia ustalenie, które pole potwierdza dane stwierdzenie.
Nadaj opakowaniu wspólne oznaczenie
Przed zbliżeniami sfotografuj przód produktu. Wybierz krótkie oznaczenie, np. pantry-07, i użyj go w trzech plikach: pantry-07-front, pantry-07-ingredients oraz pantry-07-nutrition. Do dołączonej notatki dodaj smak, masę opakowania i datę. Oznaczenie łączy fotografie nawet wtedy, gdy przeglądarka zdjęć zmieni ich kolejność.
Sfotografuj cały akapit składników, w tym nawiasy i tekst bezpośrednio obok. FDA omawia nazwy składników i ich deklarowane funkcje w swoim poradniku o składnikach żywności. Źródło to pomaga interpretować terminologię, lecz nie podaje ilości dla twojego konkretnego opakowania.
Przypisz każdemu polu inne zadanie
W notatce przeznacz jedną sekcję na dokładne brzmienie wykazu składników, a drugą na deklarowane ilości składników odżywczych. Na górze sekcji odżywczej umieść masę porcji. Zachowaj link do zdjęcia składu obok przepisanego tekstu, aby czytelnik mógł sprawdzić interpunkcję pominiętą podczas wydobywania tekstu.
W fikcyjnej przekąsce wykaz może wymieniać owies i rodzynki, a tabela wartości odżywczej podawać 4 g cukrów ogółem na porcję 25 g. Zapisz 4 g w sekcji odżywczej. Nie przypisuj tej ilości rodzynkom jako ilości składnika. Tabela podaje cukry ogółem w żywności, a nie masę każdego wymienionego składnika.
Sprawdź połączenie przed obliczeniami
Przydatna kontrola polega na otwarciu wszystkich trzech zdjęć razem i porównaniu charakterystycznych szczegółów opakowania. Zdjęcie wartości odżywczej powinno dotyczyć tego samego smaku i opakowania co zdjęcie składu. Jeśli fotografowano kilka produktów kolejno, nigdy nie opieraj tego dopasowania wyłącznie na sąsiednich znacznikach czasu.
Dla fikcyjnej przekąski porcja 40 g daje 4 ÷ 25 × 40 = 6,4 g cukrów ogółem. Zapisz obliczenie obok jego źródła odżywczego, pozostawiając sekcję składników bez zmian. Obliczenie dodaje wartość wyprowadzoną; nie przepisuje na nowo żadnego z oryginalnych pól.
Zakończ dwiema niezależnymi kontrolami kompletności: czy akapit składników jest czytelny do ostatniego słowa i czy widać nagłówki kolumn wartości odżywczej? Brakujący fragment pozostaje brakujący do ponownego sfotografowania. Ten niewielki podział umożliwia późniejsze precyzyjne poprawki: zastąpienie nieczytelnego zdjęcia składu bez naruszania sprawdzonego zapisu wartości odżywczej.